oraz we/you/they coś tam jest przypisane, ale po chwili przychodzi rozwiązywanie przykładów i nijak tych "osób" nie można znaleźć. (mówimy tu oczywiście o osobach pierwszej, drugiej i trzeciej na poziomie gramatycznym, czasami bowiem "osobą" czyli podmiotem w zdaniu jest przedmiot, a nie rzeczywista osoba)
Niestety znaczenie innych wyrazów określających osoby (jak na przykład mama, kolega, stado psów, czy też nazwy przedmiotów które mogą stać się podmiotem w zdaniu) trzeba znać żeby wiedzieć jak je ugryźć, ale też niekoniecznie wszystkich. Ale o tym za chwilę.
Po co w ogóle zaprzątać sobie głowę takimi sprawami?
Jest to konieczne do wyrobienia umiejętności poprawnego operowania czasownikami oraz zrozumienia o co chodzi, oczywiście. Tak jak w polskim - kiedy zna się te zasady na tyle dobrze, że używa się ich automatycznie, można zapomnieć o podmiotach i innych takich. Ale na początek, żeby nadać nauce jakiś sens i zrozumienie zamiast ślepego zapamiętywania każdego nowego zdania i jego sytuacyjnego użycia łatwiej jest pomęczyć się trochę powoli z gramatyką. Ona sama w sobie na prawdę nie jest trudna. Dzięki niebiosom że język angielski nie ma przypadków czy rodzajów, jak polski, niemiecki czy francuski.!
Spójrzmy teraz na przykłady:
I like bigos, but my sons hate cabbage.
pierwszy podmiot jest oczywisty - mamy osobę "I" w tabelce,
drugi jednak wymaga trochę więcej mentalnej gimnastyki; jest to wyraz całkiem podstawowy, z którym nie powinno być problemu - jak jednak go rozpoznać jako podmiot? jeśli znamy jakieś czasowniki, w prostych zdaniach twierdzących podmiot będzie najczęściej znajdował się zaraz przed czasownikiem.
jeśli podmiot kończy się na -s oznacza to liczbę mnogą (z kilkoma wyjątkami, jak "children", "people" itp., oraz zależnie od kontekstu "sheep", "fish" itp. jako że te wyrazy są takie same dla liczb pojedynczej i mnogiej*). Uwaga jeśli chodzi o samo rozpoznawanie podmiotu w zdaniu - czasowniki w 3. osobie liczby pojedynczej w Present Simple również kończą się na -s.
w powyższym przykładzie mamy więc sons jako podmiot przed czasownikiem hate, oraz wiemy że jest to liczba mnoga, gdyż kończy się na -s
Danny's friend is a teacher.
tutaj mamy osobę i kończy się na -s, więc dlaczego nie "are"? dlaczego nie ma tu liczby mnogiej?
łatwiej jest znając znaczenie wyrazów ;) ale nawet jeśli nie wiemy co znaczy "friend" a wiemy gdzie znajduje się nasz czasownik, "is", - widzimy że wyraz zaraz przed czasownikiem, "friend", nie kończy się na -s i to jest właśnie nasz podmiot. "Danny's" jest tylko określeniem przynależności podmiotu.
My mother's dogs like running.
tutaj podobnie. bardzo długie i skomplikowane określenie podmiotu, jednak sam podmiot z punktu widzenia gramatycznego to tylko "dogs" i znajduje się on znowu bezpośrednio przed czasownikiem.!
widzimy że kończy się na -s, a więc jest to liczba mnoga - poprzedzających wyrazów nie potrzebujemy do gramatycznego zrozumienia czy określenia tego zdania
widzimy że kończy się na -s, a więc jest to liczba mnoga - poprzedzających wyrazów nie potrzebujemy do gramatycznego zrozumienia czy określenia tego zdania
*przykłady wyrazów o identycznej liczbie pojedynczej i mnogiej oraz tych nieregularnych
proszę także pamiętać, że są rzeczowniki niepoliczalne, które również nie zmieniają formy, jako że ich ilość określa się dodatkowymi wyrażeniami - jak na przykład: rice - a lot/ a bowl/ 3 cups of rice; bread - a loaf/ a slice of bread; water a cup/ 200 ml/ a sip of water itp.
proszę także pamiętać, że są rzeczowniki niepoliczalne, które również nie zmieniają formy, jako że ich ilość określa się dodatkowymi wyrażeniami - jak na przykład: rice - a lot/ a bowl/ 3 cups of rice; bread - a loaf/ a slice of bread; water a cup/ 200 ml/ a sip of water itp.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz