Rozpoznawanie czasów - wyrazy charakterystyczne

Jak wcześniej wspomniałam, są wyrazy, których wystąpienie może nam ułatwić rozpoznanie "czasu" użytego w zdaniu. Wyrazy te niemal gwarantują poprawne rozpoznanie "czasu" na poziomach podstawowym i średnim, nie są jednak absolutnie definitywne. Oto one:

Present Simple:
always, often, usually, rarely, sometimes, every day/week/month/Friday etc., X times a week/a day/a year.

Past Simple/Continuous:
yesterday, last week/evening/Tuesday/year/month etc., ago (w wyrażeniach 3 days ago, 2 years ago, etc.).

Present Perfect:
already, yet, since, for (kiedy odnosi się do długości trwania czasu, nie w znaczeniu "dla").



Z wszystkich powyższych wyznaczników te dotyczące Present Perfect są najpewniejsze.

Przykładowe zdania:

Present Simple

I always get up at 7 AM.

I usually eat breakfast before leaving the house.

I meet my grandma every Saturday.

I go to the dentist 3 times a year.

Past Simple

I saw her yesterday.

I didn't go to school last week.

I lost my phone 3 weeks ago!

Present Perfect

I've already done my homework, but I haven't eaten my dinner yet.

I have done this since 2002.

I've been away from home for 10 years now.

Jak sprawnie rozwiązywać zadania gramatyczne i unikać błędów

Porada ta dotyczy przede wszystkim zadań typu "uzupełnij właściwą formą czasownika".

Rozwiązując zadania gramatyczne warto wyrobić sobie nawyk podkreślania przydatnych wskazówek.
Wskazówki znajdują się w samym zdaniu którego nasz "problem" dotyczy. Na wyższych poziomach ważne jest rozumienie (domniemanej) logiki wypowiedzi i intencji wyrażenia zależności czasowych, jednak na poziomach wstępnym, podstawowym i średnim większość rozwiązań można wywnioskować z reszty podanego zdania, które trzeba ułożyć/uzupełnić oraz słów w nim użytych.

1. Elementem który pojawi się w każdym zdaniu jest podmiot.
- automatycznie więc podkreślamy podmiot do którego nasz czasownik będzie miał się odnosić. szczególnie grubo lub podwójnie podkreślamy końcówkę, jeśli jest nią -s oznaczające liczbę mnogą. dobrze jest również pamiętać o wyrazach których liczba mnoga ma inną formę, jak "people", "children" itp.
to pomoże nam dobrać odpowiednią formę czasownika (np. w Present Simple) lub wersję "to be" obowiązkową w strukturach Continuous

2. Szukamy wyrazów charakterystycznych dla określonych czasów.
-te również podkreślamy. determinacja czasu i osoby dyktuje bowiem wygląd czasownika.
nie zawsze pojawią się one w zdaniach, jednak warto zwracać na nie uwagę. wyrazami takimi są na przykład:
-often, every day, always, all the time, never itp. - w Present Simple
-yesterday, last week, X years ago itp. - w Past Simple
-since, from (1926), already, yet itp. - w Present Perfect
-next week, tomorrow, in the future - w Future Simple

*Te proste zasady działają tylko do pewnego momentu - mniej więcej do poziomu średniego; w momencie kiedy pojawiają się takie struktury jak przeszłość w przyszłości czy skomplikowane gdybania, otwiera się cały nowy wszechświat pięknych z założenia i koszmarnych gramatycznie możliwości i wszystko jest zależne od przykładu.

3. Bierzemy w kółko znak zapytania
-jako że w języku angielskim zmienia się kolejność wyrazów w pytaniach, warto jest zaznaczyć znak zapytania, żeby na końcu o nim nie zapomnieć. (a podkreślenie jest małe i również może nam umknąć)

4. Przeczenia.
-je również w walce o zdecydowanie nad "czasem" łatwo zgubić, więc warto czytając zaznaczyć.
Tutaj trzeba również pamiętać, że w języku angielskim nie stosuje się podwójnego zaprzeczenia tak jak to występuje w języku polskim. czyli "Nobody was there." jako "Nikogo tam nie było" a nie "Nobody wasn't there."


Alternatywnie można zaznaczać te elementy jasnym pisakiem, żeby dało się rozczytać co zostało zaznaczone, albo robić notatki z boku. Nie bójcie się pisać po papierach egzaminacyjnych! to odpowiedzi są na nich najważniejsze i muszą być czytelne.
Jeśli poprawnie od razu oznaczycie te elementy nie będziecie musieli nawet patrzeć na resztę zdania.
Uważajcie tylko ze stroną bierną.

Zdania Simple i Continuous w czasie przeszłym - przykłady porównawcze, cz. 2

Wymienna możliwość użycia "czasów" Simple i Continuous może również zmienić kolejność toku wydarzeń.

I was looking (1) at her when she waved (2).

I looked (2) at her when she waved (1).

W pierwszym zdaniu pierwsza wymieniona czynność jest ciągła (Past Continuous), druga zaś krótka i zaistniała podczas wykonywania pierwszej czynności. Czynność ciągła rozpoczyna się w pierwszej kolejności, i dalej podczas jej wykonywania druga, krótsza czynność ma miejsce.

W drugim zdaniu obie czynności są dokonane, a o ich następstwie informuje nas wyraz "when" - "kiedy", czyli "(dopiero wtedy,) kiedy"

Spojrzałem na nią kiedy pomachała. - w związku z czym pomimo że czynność machania jest wymieniona jako pierwsza, wyraz "kiedy" prezentuje nam warunek jej zaistnienia, którym jest czynność wymieniona jako druga. Rzeczywiste zdarzenia są zatem wymienione w odwróconej kolejności. Nie jest to problem gramatyczny a stylistyczny i przekłada się on idealnie na język polski na takich samych zasadach.

Spojrzałam na nią kiedy pomachała. ...bo jak by nie pomachała to bym na nią nie spojrzała. (a skąd wiedziałam że pomachała skoro przedtem na nią nie patrzyłam to już całkowicie inna kwestia, nie podlegająca prostym zasadom językowym ;) )

 

Zdania te równie dobrze mogłoby być odwrócone

 I was looking at her when she waved.

She was waving when I looked at her.

 Rodzaj opisywanej czynności nie ma tutaj wpływu na użyty "czas". Nie ma znaczenia czy patrzenie czy machanie jest zazwyczaj wykonywane dłużej - to użycie odpowiedniego czasu określa długość i następstwa pomiędzy wykonywanymi czynnościami.

W pierwszym zdaniu zaczęłam patrzeć, ona pomachała, widziałam jak machała i przestała, cały czas na nią patrząc; na jak długo po czynności machania na nią patrzyłam nie ma znaczenia. Było to wystarczająco długo żeby w międzyczasie doświadczyć pełne dokonanie czynności machania. "Patrzyłam na nią kiedy pomachała."

W zdaniu odwróconym - tak samo, tyle że czynności wydarzyły się w odwróconej kolejności - ona zaczęła machać, ja na nią spojrzałam (i widziałam że macha, więc musiała zacząć zanim na nią spojrzałam), odwróciłam wzrok zanim przestała machać. "Machała, kiedy na nią spojrzałam."

Identyczne zjawisko ma miejsce kiedy wypowiadamy te zdania w języku polskim, z tą różnicą że w inny sposób modelujemy wypowiedź żeby taki efekt osiągnąć.

was looking-waved do naszego patrzyłam-pomachała

was waving-looked do naszego machała-spojrzałam

W języku polskim różnica pomiędzy czynnością dokonaną a dokonywaną jest często wyrażana za pomocą przedrostków, jak pomachała - machała, lub zmiany formy wyrazu, gdzie nie ma równoważnika, jak spojrzałam - patrzyłam, a nie spojrzałam - jrzałam lub spojrzewałam, jako że takie wyrazy nie istnieją.

W języku angielskim różnica ta jest wyrażona "czasami" Simple i Continuous.

I looked at her when she waved.

She waved when I looked at her.

Jak opisano wyżej, obie czynności są przedstawiane jako dokonane, bez podkreślania ciągłości czy długości ich trwania. Jedyną zmianą jest kolejność występujących wydarzeń - jedno po drugim.

Zdania Simple i Continuous w czasie przeszłym - przykłady porównawcze

Wszystko od razu to za dużo - więc chociaż trochę:

"-Why didn't you pick up the phone last night?

-I couldn't.

-Yeah? What were you doing?

-I was having a shower!"

Pytanie w Past Simple - odpowiedź w Past Simple odnośnie wydarzenia dokonanego.

I dalej ptyanie w Past Continuous - odpowiedź w Past Continuous, odnośnie czynności w toku jaka działa się podczas opisywanego punktu w przeszłości.

ALE

"-Why didn't you come to the party?

-I couldn't.

-Why? What were you doing?

-I was in Brasil then."

NIE "I was being in Brasil"

Pytanie w Past Simple - odpowiedź w Past Simple odnośnie wydarzenia dokonanego.

Jednak dalej odpowiedź w Past Simple do pytania w Past Continuous. Dlaczego? 

- "was being" jest przeważnie używane do tworzenia strony biernej; istnieje możliwość utworzenia zdania typu "I was being polite", które nie jest stroną bierną, tylko Past Continuous, jednak jest to bardzo specyficzna okoliczność, która z kolei pojawiłaby się raczej w odpowiedzi do pytania w czasie Past Simple.

Nie zawsze odpowiedź do pytania jest w tym samym "czasie"!

Zależy to bardziej od okoliczności odpowiedzi, niż założeń pytania.

Tak jak w 2. przykładzie powyżej - osoba pytająca używa czasu Continuous zakładając, że jakaś ważna czynność w toku przeszkodziła osobie pytanej w pojawieniu się na imprezie, jednak okoliczność odpowiedzi była faktem przebywania w oddalonym miejscu, czego nie uznajemy za proces - jest to fakt, nie wymagający podkreślania ciągłości strukturą Continuous.

cdn