Ćwiczenie przeszłych form czasowników nieregularnych (lub jakichkolwiek innych nowych wyrazów)

Użyteczny system ćwiczenia form czasowników nieregularnych:

Pojedynczy czasownik:

KROK (dzień) 1 - wybrać czasownik, sprawdzić znaczenie (jedno podstawowe znaczenie! -niektóre czasowniki mają wiele znaczeń zależnie od kontekstu, ale na poziomie zapoznawania się z nimi na pewno nie będą one używane), i ułożyć po 1-2 zdania z każdą jego formą w odpowiednim czasie.

KROK (dzień) 2 - sprawdzić formy naszego czasownika, spróbować przypomnieć sobie znaczenie (lub jeszcze raz poszukać żeby potwierdzić) i ułożyć kolejne 1-2 zdania do każdej formy w odpowiednim czasie.

KROK (dzień) 3 - postarać się z pamięci odtworzyć formy wybranego czasownika (z jego znaczeniem oczywiście), jeśli dalej nie pamiętamy - powtórzyć tworzenie zdań.

Taki system można również wykorzystać do uczenia się jakichkolwiek nowych wyrazów. Osadzanie ich w kontekście pozwala łatwiej zapamiętać znaczenie, a pisanie całych zdań ćwiczy poprawne użycie gramatyczne oraz "czasy".
Dobrze jest mieć z kim sprawdzić pisane zdania i uważać żeby w wypadku nauki czasowników nieregularnych nie używać ich w strukturze Continuous, jako bezokoliczników lub jako rzeczowników (czy też innych pochodnych części zdania).

Przykład:

eat-ate-eaten (jeść)

I eat apples every day.

You ate all of your chocolate yesterday.

He has never eaten a squid.

Błędne zdania:

I am eating a sandwich. - continuous, niepoprawny "czas"

She had to eat a lot last week. - struktura używająca bezokolicznika, nie ćwiczy formy przeszłej

They have never liked eating much. - użycie wyrazu jako rzeczownika zamiast czasownika

SYSTEM TYGODNIOWY:

Codziennie uczy,y się jednego nowego czasownika/słówka i powtarzamy poprzednie (jeśli już są)

cz.1-1 - czasownik 1., krok (dzień) 1.; cz.1-2 - czasownik 1., krok (dzień) 2., itd.

DZIEŃ 1: cz.1-1

DZIEŃ 2: cz. 1-2, cz.2-1

DZIEŃ 3: cz.1-3, zc.2-2, cz. 3-1

DZIEŃ 4: cz. 2-3, cz. 3-2, cz. 4-1

DZIEŃ 5: cz. 3-3, cz. 4-2. cz.5-1

DZIEŃ 6: cz. 4-3, cz. 5-2, cz. 6-1

DZIEŃ 7: powtórzyć czasowniki/słówka 1-5 i jechać dalej.

W razie kłopotów z pamięcią zrobić sam dzień-dwa powtórki, kontynuować z dalszą nauką i dodać pierwszą powtórkę pod koniec drugiej.

Jeśli czas pozwala można również układać krótkie powiązane zdania-historie które zawierają wszystkie wyrazy wymagające powtarzania.

Auxiliary verbs - podstawa

Auxiliary verbs są dodatkowymi, pomocniczymi czasownikami*, które pozwalają nam zidentyfikować używany "czas"**.

W "czasach" Simple pojawiają się one w pytaniach i przeczeniach, natomiast w "czasach" Continuous występują we wszystkich zdaniach (jak to?!!! zaraz zobaczymy).

Present Simple

She does her homework every day.

She does not (doesn't) do her homework every day.

Does she do her homework every day?

Present Continouos

I am riding a bike.

I am not riding a bike.

Am I riding a bike.

Past Simple

You went to church yesterday.

You did not (didn't) go to church yesterday

Did you go to church yesterday?

Past Continuous

They were driving along this road

They weren't driving along this road.

 Were they driving along this road?

Future Simple 

We will tell them tomorrow.

 We will not (won't) tell them tomorrow.

 Will we tell them tomorrow?

W każdym zdaniu potrzeba czasownika. Czasowniki te są podkreślone w powyższych przykładach. Dodatkowe, pomocnicze czasowniki są zaś wytłuszczone - to są nasze auxiliary verbs.

W "czasach" Continuous każde am/is/are/was/were są to tak naprawdę czasowniki pomocnicze - w odmianie czasownika "to be". Do głównego czasownika dodaje się "-ing" dla podkreślenia kontynuacji wykonywanej czynności.

W przeczeniach używamy do/does/did/will/(itd.) NOT, ale jest to samym zaprzeczeniem, nasz główny czasownik pozostaje od tego odrębny. Czasowniki pomocnicze (auxiliary verbs) nie mają żadnego znaczenia jako słowa w przełożeniu na język polski. Są w tych zdaniach tylko jako wyznaczniki gramatyczne - do tworzenia przeczeń lub pytań.
W języku angielskim bowiem nie wystarczy zmienić tonacji żeby zadać pytanie - trzeba też zmienić strukturę zdania na pytającą. W przeczeniach natomiast nie wystarczy samo "not" - trzeba zachować odpowiedni auxiliary verb, żeby było wiadomo jakiego "czasu" używamy, jako że główny czasownik wraca wtedy do formy podstawowej:

 I taught  ale  I didn't teach/  Did I teach;  

It lands  ale  It doesn't land/  Does it land 

W "czasach" Perfect jest troszeczkę inaczej, gdyż auxiliary verb pozostaje obecny też w zdaniach twierdzących a główny czasownik zawsze ma trzecią formę. Kilka "czasów" ma też dwa auxiliary verbs przed głównym czasownikiem.

Istnieją też zdania dłuższe i złożone z różnymi innymi formami czasowników. To, że w zdaniu pojawiają się dwa czasowniki nie musi znaczyć że jednym z nich jest auxiliary verb.

Nie trzeba pamiętać czym, po co i gdzie są auxiliary verbs, żeby ich poprawnie używać! Chyba że wiedza ta ułatwi Wam zrozumienie i zapamiętanie.

*poprawnie zwą się czasownikami posiłkowymi, które też używa się w języku polskim, nie będę jednak udawać że się na tym znam, i nie chcę straszyć zbyt fachowym językiem

--------------------------------------------------------------------------------------------

**A dlaczego zawsze piszę o "czasach" w cudzysłowiu?
Nie trzymają się one bowiem ściśle następstw czasowych. Past/Present/Future określają zarys użytku danego "czasu", jednak ściślej określa je sposób użycia - cel wypowiedzi, raczej niż logiczne następstwa czasowe. Niektóre "czasy" są nawet wymienne z innymi, lub przeplatają się nawzajem. Są to bardziej STRUKTURY GRAMATYCZNE niż CZASY. Wbicie sobie tego do głowy naprawdę ułatwia życie i pomaga ograniczyć frustrację podczas nauki, zwłaszcza na wyższych poziomach.

powiązany post:

http://myworldofponglish.blogspot.co.uk/2015/03/dlaczego-tak-trudno-zrozumiecwyjasnic.html

Rozpoznawanie podmiotu

Wszystko pięknie kiedy patrzymy na tabelki w danym rozdziale, gdzie do każdego I/you/he, she, it,
oraz we/you/they coś tam jest przypisane, ale po chwili przychodzi rozwiązywanie przykładów i nijak tych "osób" nie można znaleźć. (mówimy tu oczywiście o osobach pierwszej, drugiej i trzeciej na poziomie gramatycznym, czasami bowiem "osobą" czyli podmiotem w zdaniu jest przedmiot, a nie rzeczywista osoba)

Niestety znaczenie innych wyrazów określających osoby (jak na przykład mama, kolega, stado psów, czy też nazwy przedmiotów które mogą stać się podmiotem w zdaniu) trzeba znać żeby wiedzieć jak je ugryźć, ale też niekoniecznie wszystkich. Ale o tym za chwilę.

Po co w ogóle zaprzątać sobie głowę takimi sprawami?
Jest to konieczne do wyrobienia umiejętności poprawnego operowania czasownikami oraz zrozumienia o co chodzi, oczywiście. Tak jak w polskim - kiedy zna się te zasady na tyle dobrze, że używa się ich automatycznie, można zapomnieć o podmiotach i innych takich. Ale na początek, żeby nadać nauce jakiś sens i zrozumienie zamiast ślepego zapamiętywania każdego nowego zdania i jego sytuacyjnego użycia łatwiej jest pomęczyć się trochę powoli z gramatyką. Ona sama w sobie na prawdę nie jest trudna. Dzięki niebiosom że język angielski nie ma przypadków czy rodzajów, jak polski, niemiecki czy francuski.!

Spójrzmy teraz na przykłady:

I like bigos, but my sons hate cabbage.

pierwszy podmiot jest oczywisty - mamy osobę "I" w tabelce,

drugi jednak wymaga trochę więcej mentalnej gimnastyki; jest to wyraz całkiem podstawowy, z którym nie powinno być problemu - jak jednak go rozpoznać jako podmiot? jeśli znamy jakieś czasowniki, w prostych zdaniach twierdzących podmiot będzie najczęściej znajdował się zaraz przed czasownikiem.

jeśli podmiot kończy się na -s oznacza to liczbę mnogą (z kilkoma wyjątkami, jak "children", "people" itp., oraz zależnie od kontekstu "sheep", "fish" itp. jako że te wyrazy są takie same dla liczb pojedynczej i mnogiej*). Uwaga jeśli chodzi o samo rozpoznawanie podmiotu w zdaniu - czasowniki w 3. osobie liczby pojedynczej w Present Simple również kończą się na -s. 

 w powyższym przykładzie mamy więc sons jako podmiot przed czasownikiem hate, oraz wiemy że jest to liczba mnoga, gdyż kończy się na -s

Danny's friend is a teacher.

tutaj mamy osobę i kończy się na -s, więc dlaczego nie "are"? dlaczego nie ma tu liczby mnogiej?

łatwiej jest znając znaczenie wyrazów ;) ale nawet jeśli nie wiemy co znaczy "friend" a wiemy gdzie znajduje się nasz czasownik, "is", - widzimy że wyraz zaraz przed czasownikiem, "friend", nie kończy się na -s i to jest właśnie nasz podmiot. "Danny's" jest tylko określeniem przynależności podmiotu.

 My mother's dogs like running.

tutaj podobnie. bardzo długie i skomplikowane określenie podmiotu, jednak sam podmiot z punktu widzenia gramatycznego to tylko "dogs" i znajduje się on znowu bezpośrednio przed czasownikiem.!
widzimy że kończy się na -s, a więc jest to liczba mnoga - poprzedzających wyrazów nie potrzebujemy do gramatycznego zrozumienia czy określenia tego zdania

*przykłady wyrazów o identycznej liczbie pojedynczej i mnogiej oraz tych nieregularnych
proszę także pamiętać, że są rzeczowniki niepoliczalne, które również nie zmieniają formy, jako że ich ilość określa się dodatkowymi wyrażeniami - jak na przykład: rice - a lot/ a bowl/ 3 cups of rice; bread - a loaf/ a slice of bread; water a cup/ 200 ml/ a sip of water itp.

Po przerwie

Witam po długiej przerwie, przepraszam i obiecuję kontynuację.

Posty mogą nie być wrzucane regularnie, ale będą. ;)

Rozpoznawanie czasów - wyrazy charakterystyczne

Jak wcześniej wspomniałam, są wyrazy, których wystąpienie może nam ułatwić rozpoznanie "czasu" użytego w zdaniu. Wyrazy te niemal gwarantują poprawne rozpoznanie "czasu" na poziomach podstawowym i średnim, nie są jednak absolutnie definitywne. Oto one:

Present Simple:
always, often, usually, rarely, sometimes, every day/week/month/Friday etc., X times a week/a day/a year.

Past Simple/Continuous:
yesterday, last week/evening/Tuesday/year/month etc., ago (w wyrażeniach 3 days ago, 2 years ago, etc.).

Present Perfect:
already, yet, since, for (kiedy odnosi się do długości trwania czasu, nie w znaczeniu "dla").



Z wszystkich powyższych wyznaczników te dotyczące Present Perfect są najpewniejsze.

Przykładowe zdania:

Present Simple

I always get up at 7 AM.

I usually eat breakfast before leaving the house.

I meet my grandma every Saturday.

I go to the dentist 3 times a year.

Past Simple

I saw her yesterday.

I didn't go to school last week.

I lost my phone 3 weeks ago!

Present Perfect

I've already done my homework, but I haven't eaten my dinner yet.

I have done this since 2002.

I've been away from home for 10 years now.

Jak sprawnie rozwiązywać zadania gramatyczne i unikać błędów

Porada ta dotyczy przede wszystkim zadań typu "uzupełnij właściwą formą czasownika".

Rozwiązując zadania gramatyczne warto wyrobić sobie nawyk podkreślania przydatnych wskazówek.
Wskazówki znajdują się w samym zdaniu którego nasz "problem" dotyczy. Na wyższych poziomach ważne jest rozumienie (domniemanej) logiki wypowiedzi i intencji wyrażenia zależności czasowych, jednak na poziomach wstępnym, podstawowym i średnim większość rozwiązań można wywnioskować z reszty podanego zdania, które trzeba ułożyć/uzupełnić oraz słów w nim użytych.

1. Elementem który pojawi się w każdym zdaniu jest podmiot.
- automatycznie więc podkreślamy podmiot do którego nasz czasownik będzie miał się odnosić. szczególnie grubo lub podwójnie podkreślamy końcówkę, jeśli jest nią -s oznaczające liczbę mnogą. dobrze jest również pamiętać o wyrazach których liczba mnoga ma inną formę, jak "people", "children" itp.
to pomoże nam dobrać odpowiednią formę czasownika (np. w Present Simple) lub wersję "to be" obowiązkową w strukturach Continuous

2. Szukamy wyrazów charakterystycznych dla określonych czasów.
-te również podkreślamy. determinacja czasu i osoby dyktuje bowiem wygląd czasownika.
nie zawsze pojawią się one w zdaniach, jednak warto zwracać na nie uwagę. wyrazami takimi są na przykład:
-often, every day, always, all the time, never itp. - w Present Simple
-yesterday, last week, X years ago itp. - w Past Simple
-since, from (1926), already, yet itp. - w Present Perfect
-next week, tomorrow, in the future - w Future Simple

*Te proste zasady działają tylko do pewnego momentu - mniej więcej do poziomu średniego; w momencie kiedy pojawiają się takie struktury jak przeszłość w przyszłości czy skomplikowane gdybania, otwiera się cały nowy wszechświat pięknych z założenia i koszmarnych gramatycznie możliwości i wszystko jest zależne od przykładu.

3. Bierzemy w kółko znak zapytania
-jako że w języku angielskim zmienia się kolejność wyrazów w pytaniach, warto jest zaznaczyć znak zapytania, żeby na końcu o nim nie zapomnieć. (a podkreślenie jest małe i również może nam umknąć)

4. Przeczenia.
-je również w walce o zdecydowanie nad "czasem" łatwo zgubić, więc warto czytając zaznaczyć.
Tutaj trzeba również pamiętać, że w języku angielskim nie stosuje się podwójnego zaprzeczenia tak jak to występuje w języku polskim. czyli "Nobody was there." jako "Nikogo tam nie było" a nie "Nobody wasn't there."


Alternatywnie można zaznaczać te elementy jasnym pisakiem, żeby dało się rozczytać co zostało zaznaczone, albo robić notatki z boku. Nie bójcie się pisać po papierach egzaminacyjnych! to odpowiedzi są na nich najważniejsze i muszą być czytelne.
Jeśli poprawnie od razu oznaczycie te elementy nie będziecie musieli nawet patrzeć na resztę zdania.
Uważajcie tylko ze stroną bierną.

Zdania Simple i Continuous w czasie przeszłym - przykłady porównawcze, cz. 2

Wymienna możliwość użycia "czasów" Simple i Continuous może również zmienić kolejność toku wydarzeń.

I was looking (1) at her when she waved (2).

I looked (2) at her when she waved (1).

W pierwszym zdaniu pierwsza wymieniona czynność jest ciągła (Past Continuous), druga zaś krótka i zaistniała podczas wykonywania pierwszej czynności. Czynność ciągła rozpoczyna się w pierwszej kolejności, i dalej podczas jej wykonywania druga, krótsza czynność ma miejsce.

W drugim zdaniu obie czynności są dokonane, a o ich następstwie informuje nas wyraz "when" - "kiedy", czyli "(dopiero wtedy,) kiedy"

Spojrzałem na nią kiedy pomachała. - w związku z czym pomimo że czynność machania jest wymieniona jako pierwsza, wyraz "kiedy" prezentuje nam warunek jej zaistnienia, którym jest czynność wymieniona jako druga. Rzeczywiste zdarzenia są zatem wymienione w odwróconej kolejności. Nie jest to problem gramatyczny a stylistyczny i przekłada się on idealnie na język polski na takich samych zasadach.

Spojrzałam na nią kiedy pomachała. ...bo jak by nie pomachała to bym na nią nie spojrzała. (a skąd wiedziałam że pomachała skoro przedtem na nią nie patrzyłam to już całkowicie inna kwestia, nie podlegająca prostym zasadom językowym ;) )

 

Zdania te równie dobrze mogłoby być odwrócone

 I was looking at her when she waved.

She was waving when I looked at her.

 Rodzaj opisywanej czynności nie ma tutaj wpływu na użyty "czas". Nie ma znaczenia czy patrzenie czy machanie jest zazwyczaj wykonywane dłużej - to użycie odpowiedniego czasu określa długość i następstwa pomiędzy wykonywanymi czynnościami.

W pierwszym zdaniu zaczęłam patrzeć, ona pomachała, widziałam jak machała i przestała, cały czas na nią patrząc; na jak długo po czynności machania na nią patrzyłam nie ma znaczenia. Było to wystarczająco długo żeby w międzyczasie doświadczyć pełne dokonanie czynności machania. "Patrzyłam na nią kiedy pomachała."

W zdaniu odwróconym - tak samo, tyle że czynności wydarzyły się w odwróconej kolejności - ona zaczęła machać, ja na nią spojrzałam (i widziałam że macha, więc musiała zacząć zanim na nią spojrzałam), odwróciłam wzrok zanim przestała machać. "Machała, kiedy na nią spojrzałam."

Identyczne zjawisko ma miejsce kiedy wypowiadamy te zdania w języku polskim, z tą różnicą że w inny sposób modelujemy wypowiedź żeby taki efekt osiągnąć.

was looking-waved do naszego patrzyłam-pomachała

was waving-looked do naszego machała-spojrzałam

W języku polskim różnica pomiędzy czynnością dokonaną a dokonywaną jest często wyrażana za pomocą przedrostków, jak pomachała - machała, lub zmiany formy wyrazu, gdzie nie ma równoważnika, jak spojrzałam - patrzyłam, a nie spojrzałam - jrzałam lub spojrzewałam, jako że takie wyrazy nie istnieją.

W języku angielskim różnica ta jest wyrażona "czasami" Simple i Continuous.

I looked at her when she waved.

She waved when I looked at her.

Jak opisano wyżej, obie czynności są przedstawiane jako dokonane, bez podkreślania ciągłości czy długości ich trwania. Jedyną zmianą jest kolejność występujących wydarzeń - jedno po drugim.